തോറ്റത് രാവണനല്ല, രാവണന്റെ തനിച്ചുള്ള പോരാട്ടമായിരുന്നു!

രാമായണയുദ്ധത്തിന്റെ അന്ത്യനിമിഷങ്ങളിൽ മരണക്കിടക്കയിൽ കിടക്കുന്ന രാവണൻ ശ്രീരാമനോട് പറഞ്ഞ ചില കാര്യങ്ങളുണ്ട്. അധികാരവും അറിവും അഹങ്കാരവും നിറഞ്ഞ ഒരു ചക്രവർത്തിയുടെ തിരിച്ചറിവുകളാണത്. ഈ ചിത്രം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് കേവലം ഒരു യുദ്ധവിജയത്തെയല്ല, മറിച്ച് ‘ബന്ധങ്ങളുടെ കരുത്തിനെയാണ്’.

രാവണൻ പണ്ഡിതനായിരുന്നു, ലങ്കാപുരി സ്വർണ്ണമയമായിരുന്നു, അറിവിലും തപശ്ശക്തിയിലും അദ്ദേഹം രാമനേക്കാൾ ഒട്ടും പിന്നിലായിരുന്നില്ല. എന്നിട്ടും രാവണൻ എന്തുകൊണ്ട് തോറ്റു? ആ ചോദ്യത്തിന് രാവണൻ തന്നെ നൽകുന്ന ഉത്തരം ഇതാണ്:

“രാമാ… എന്റെ പരാജയത്തിന് കാരണം നിന്റെ കഴിവാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല. നീ ജയിച്ചത് നിനക്കൊപ്പം നിന്റെ സഹോദരൻ ലക്ഷ്മണൻ ഒരു വൻമരമായി നിലയുറപ്പിച്ചതുകൊണ്ടാണ്. ഞാൻ തോറ്റത് എന്റെ സഹോദരൻ വിഭീഷണൻ എനിക്കെതിരെ നിന്നതുകൊണ്ടുമാണ്.”
ഈ കഥ നൽകുന്ന വലിയ പാഠങ്ങൾ:
ഐക്യമാണ് ബലം: ഒരാൾക്ക് എത്രതന്നെ കഴിവുകളുണ്ടായാലും, കൂടെനിൽക്കാൻ വിശ്വസ്തരായ ബന്ധുക്കളില്ലെങ്കിൽ അയാൾ പരാജയപ്പെടും. ശ്രീരാമന്റെ ശക്തി ലക്ഷ്മണന്റെ നിഴൽ പോലെ കൂടെയുള്ള സാമീപ്യമായിരുന്നു.

മഴുവിന്റെ പിടിയാകരുത്: മരം മുറിക്കുന്ന മഴുവിന്റെ പിടി നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത് മരത്തടി കൊണ്ടുതന്നെയാണ്. സ്വന്തം വംശത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ സ്വന്തം ചോര തന്നെ കാരണമാകുന്നത് എത്ര വലിയ ദുരന്തമാണെന്ന് രാവണന്റെ ജീവിതം കാട്ടിത്തരുന്നു.

      ഭൗതികമായ സമ്പത്തോ (സ്വർണ്ണലങ്ക), ശാരീരികമായ കരുത്തോ അല്ല ഒരുവനെ ഉന്നതനാക്കുന്നത്. നീതിയുടെ പക്ഷത്ത് നിൽക്കുന്നവരും സ്നേഹത്താൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടവരുമാണ് യഥാർത്ഥ വിജയികൾ.

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും ഇത് എത്രത്തോളം പ്രസക്തമാണ്! ചുറ്റുമുള്ള ബന്ധങ്ങളെ അവഗണിച്ച് നമുക്ക് മുന്നേറാൻ കഴിയില്ല. ബന്ധങ്ങളിൽ വിള്ളലുകൾ വീഴുമ്പോൾ ഓർക്കുക, രാവണനെപ്പോലൊരു വീരൻ പോലും വീണുപോയത് ബന്ധങ്ങളുടെ തണൽ നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോഴാണ്.

നമുക്ക് ബന്ധങ്ങളെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാം. പരസ്പരം തണലായി മാറാം. കാരണം, കൂടെ നിൽക്കാൻ ആളില്ലാത്തവന്റെ വിജയം പോലും തോൽവിക്ക് തുല്യമാണ്.