കർമ്മമെല്ലാം ഒടുങ്ങിയെൻ ദേഹമീ
മണ്ണിൽ വീഴുന്ന നേരത്തു മാധവാ
മൃത്യു ഭീതി അകറ്റുവാൻ നിന്നുടെ
കണ്മുനകളാലൊന്നെന്നെ നോക്കണേ
മെല്ലെ മെല്ലെ അടയുന്ന കൺകളിൽ
നിന്റെ മോഹനരൂപം തെളിയണേ
ശൂന്യമാകുന്ന കാതുകൾ നിന്നുടെ
നാമമന്ത്രങ്ങൾ കേട്ടടഞ്ഞീടണേ
വേദനകൾ അകറ്റുവാൻ എന്നുടെ
ചാരെ പുഞ്ചിരി തൂകി നീ നിൽക്കണേ
നേർത്തലിഞ്ഞു പോകുന്നൊരു ശ്വാസത്തിൽ
നിൻ കളഭത്തിൻ ഗന്ധം നിറയ്ക്കണേ
പൊൻ വളകൾ കിലുങ്ങുന്ന കൈയ്യിനാൽ
ഒന്നു തൊട്ടെന്റെ ആധിയകറ്റണേ
നശ്വരമായ മോഹങ്ങൾ മാറ്റിയെൻ
ചിന്തകൾക്ക് നീ ശാന്തി നൽകീടണേ
നിൻ മുരളി തൻ നാദത്തിനാൽ എന്റെ
കർമ്മ ബന്ധത്തിൻ കെട്ടറുത്തീടണേ
കാൽത്തളകൾ കിലുക്കിയെൻ പാതയിൽ
കൂട്ടിനായെന്റെ കൂടെ നടക്കണേ
തെറ്റുകൾ പൊറുത്തെന്നുടെ പ്രാണനെ
നിന്റെ പാദാരവിന്ദത്തിൽ ചേർക്കണേ
കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ മുകുന്ദ ജനാർദ്ദനാ
എന്റെ ഓർമ്മകൾ നീ മാത്രമാകണേ
കൃഷ്ണ ഗോവിന്ദ നാരായണാ ഹരേ
നിന്നിൽ ഞാനലിഞ്ഞൊന്നായി മാറണേ
അച്യുതാനന്ദ ഗോവിന്ദ മാധവാ
നിന്നിൽ ചേർന്നു ഞാനില്ലാതെയാകണേ.(നിന്നിൽ….)🌸
Leave a comment