Krishna keerthanam

Homenew13

കർമ്മമെല്ലാം ഒടുങ്ങിയെൻ ദേഹമീ
മണ്ണിൽ വീഴുന്ന നേരത്തു മാധവാ
മൃത്യു ഭീതി അകറ്റുവാൻ നിന്നുടെ
കണ്മുനകളാലൊന്നെന്നെ നോക്കണേ

മെല്ലെ മെല്ലെ അടയുന്ന കൺകളിൽ
നിന്റെ മോഹനരൂപം തെളിയണേ
ശൂന്യമാകുന്ന കാതുകൾ നിന്നുടെ
നാമമന്ത്രങ്ങൾ കേട്ടടഞ്ഞീടണേ

വേദനകൾ അകറ്റുവാൻ എന്നുടെ
ചാരെ പുഞ്ചിരി തൂകി നീ നിൽക്കണേ
നേർത്തലിഞ്ഞു പോകുന്നൊരു ശ്വാസത്തിൽ
നിൻ കളഭത്തിൻ ഗന്ധം നിറയ്ക്കണേ

പൊൻ വളകൾ കിലുങ്ങുന്ന കൈയ്യിനാൽ
ഒന്നു തൊട്ടെന്റെ ആധിയകറ്റണേ
നശ്വരമായ മോഹങ്ങൾ മാറ്റിയെൻ
ചിന്തകൾക്ക് നീ ശാന്തി നൽകീടണേ

നിൻ മുരളി തൻ നാദത്തിനാൽ എന്റെ
കർമ്മ ബന്ധത്തിൻ കെട്ടറുത്തീടണേ
കാൽത്തളകൾ കിലുക്കിയെൻ പാതയിൽ
കൂട്ടിനായെന്റെ കൂടെ നടക്കണേ

തെറ്റുകൾ പൊറുത്തെന്നുടെ പ്രാണനെ
നിന്റെ പാദാരവിന്ദത്തിൽ ചേർക്കണേ

കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ മുകുന്ദ ജനാർദ്ദനാ
എന്റെ ഓർമ്മകൾ നീ മാത്രമാകണേ
കൃഷ്ണ ഗോവിന്ദ നാരായണാ ഹരേ
നിന്നിൽ ഞാനലിഞ്ഞൊന്നായി മാറണേ
അച്യുതാനന്ദ ഗോവിന്ദ മാധവാ
നിന്നിൽ ചേർന്നു ഞാനില്ലാതെയാകണേ.(നിന്നിൽ….)🌸

Leave a comment

Design a site like this with WordPress.com
Get started