HomeNew

🌹 ശങ്കര ജയന്തി🌹

ഇന്ന് (06.05.2022) വെള്ളിയാഴ്ച വൈശാഖ ശുക്ല പക്ഷ പഞ്ചമി ജഗദ്ഗുരു ശ്രീ ആദിശങ്കരാചാര്യരുടെ 1234മത് ജന്മദിനം (788 – 820) ആകുന്നു. തർക്കങ്ങൾ ഏറെയുണ്ടെങ്കിലും പരക്കെ സമ്മതിക്കപ്പെടുന്നത്, ആചാര്യർ 788CE ആലുവയ്ക്കടുത്തുള്ള കാലടിയിൽ ജനിച്ചു തന്റെ 32ആം വയസ്സിൽ 820CE കേദാർനാഥിൽ സമാധിയായി എന്നാണ്. അമ്മ ആര്യാംബ അന്തർജ്ജനം അച്ഛൻ ശ്രീ ശിവഗുരു. ചെറുപ്പത്തിലേ അച്ഛൻ മരിച്ച ശങ്കരന്റെ ഉപനയനവും വിദ്യാഭ്യാസവും അമ്മയാണ് നടത്തിയത്. അതീവ ബുദ്ധിശാലിയായ ശങ്കരൻ സന്യാസത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായിരുന്നു എങ്കിലും അമ്മയ്ക്ക് അതിഷ്ടമല്ലായിരുന്നു.

വേദോപനിഷത്തുകൾ ചെറുപ്പത്തിലേ ഹൃദിസ്ഥമാക്കിയ ശങ്കരൻ അമ്മയോടൊപ്പം നദിയിൽ കുളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ഒരു മുതല കാലിൽ പിടി കൂടുകയും, സന്യസിക്കാൻ അയക്കാമെന്ന അമ്മയുടെ പ്രതിജ്ഞ കേട്ടപ്പോൾ മുതല പിടി വിടുകയും ചെയ്തു എന്ന്‌ ഐതിഹ്യം.

8 വയസ്സിൽ സന്യാസം സ്വീകരിച്ച ശങ്കരൻ ഏകദേശം 2000 കിലോമീറ്റർ നടന്നു മഹാരാഷ്ട്രയിലെ നർമ്മദ നദീതീരത്തുള്ള ഗോവിന്ദ ഭഗവദ്പാദരെ ഗുരുവായി സ്വീകരിക്കുന്നു. ‘നീയാരാണ്’ എന്ന ഗുരുവിന്റെ ചോദ്യത്തിന് ഞാൻ ഭൂമിയല്ല, വെള്ളമല്ല, വായുവല്ല, ഇന്ദ്രിയങ്ങളല്ല, മാതാവല്ല, പിതാവല്ല, യജ്ഞമല്ല, സ്വപ്നമോ, മായയോ, ജാഗ്രത് അല്ല തുടങ്ങി ഈ ലോകത്തിലെ ഒന്നും തന്നെയല്ല, കേവലം ശിവചൈതന്യം മാത്രമാണ് എന്ന് ധ്വനിപ്പിക്കുന്ന, ശങ്കരന്റെ നിർവ്വാണ ദശകം വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്.

എല്ലാ വിദ്യകളും പെട്ടെന്ന് അഭ്യസിച്ചു ശങ്കരൻ പ്രസ്ഥാനത്രയത്തിൽ ഊന്നി (ഉപനിഷത്തുകൾ, ബ്രഹ്മ്മസൂത്രം, ഭഗവദ്ഗീത) അവക്ക് തന്റേതായ, ഇന്നും ഏറ്റവും പ്രസക്തമായ, ഭാഷ്യങ്ങൾ ചമച്ചു അദ്വൈത വേദാന്തത്തിനു തുടക്കം കുറിച്ചു.

അന്യോന്യം സ്പർദ്ധയിലായിരുന്ന ശൈവ, വൈഷ്ണേയ, ശാക്തേയ വിശ്വാസികളെ ഒന്നാക്കി, നിരീശ്വരവാദ പരമായ ബുദ്ധ ജൈന സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ അധിനിവേശം തടഞ്ഞു, ഹിന്ദു സിദ്ധാന്തത്തെ ഇന്നത്തെ ഐക്യത്തിലേക്ക് ഉദ്ധരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് വിസ്മയാവഹം തന്നെ.

മനുഷ്യരെയും, ചരാചരങ്ങളെയും ചലിപ്പിക്കുന്ന ജീവനും (ആത്മാവ്), ലോകമെമ്പാടും നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ചൈതന്യമായ ബ്രഹ്മ്മവും രണ്ടല്ല. എന്നാൽ അങ്ങനെ തോന്നിപ്പിക്കുന്നത് അവിദ്യ എന്ന മായകൊണ്ടാണ്. ആത്മാവും ബ്രഹ്മ്മവും ഒന്ന് തന്നെ എന്ന്‌ അറിയുന്നതാണ് വിദ്യ, ദുഷ്കരമെങ്കിലും ഈ തത്വത്തെ സാക്ഷാത്ക്കരിക്കലാണ് മോക്ഷം അല്ലെങ്കിൽ മുക്തി. ഇതാണ് അദ്വൈതം.

ഭാരതമൊട്ടാകെ, തന്റെ ശിഷ്യരായ പത്മപാദർ, ഹസ്താമലകർ, തോടകാചാര്യർ, സുരേശ്വരർ എന്നീ ശിഷ്യരുമൊത്തു സഞ്ചരിച്ചു തന്റെ സിദ്ധാന്തത്തെ പ്രചരിപ്പിക്കുകയും, എതിർത്ത പണ്ഡിതരെ തന്റെ വാദമുഖങ്ങളെ കൊണ്ട് അംഗീകരിപ്പിച്ചു, ഇന്നും ലോകം കണ്ടത്തിലേക്ക് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ അദ്വൈതവേദാന്തം പ്രചരിപ്പിച്ച ശങ്കരനെ ‘ജഗദ്ഗുരു’ എന്ന്‌
വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് യുക്തം തന്നെ.

അദ്വൈതസിദ്ധാന്തങ്ങളിലൂന്നി, നാല് വേദവാക്യങ്ങളെ പുരസ്കരിച്ചു, നാല് ശിഷ്യന്മാരെ ആചാര്യന്മാരാക്കി, നാല് ദിശകളിൽ, വടക്കു ഉത്തരാഖണ്ഡ് ബദരീനാഥ് 1) ജ്യോതിര്മഠം പീഠം (തോടകാചാര്യർ – മാണ്ഡൂക്യോപനിഷത് II – അഥർവ്വവേദം –
‘അയമാത്മാ ബ്രഹ്മ’ ആത്മാവ് തന്നെ ബ്രഹ്മം

2) തെക്ക് ശൃംഗേരി ശാരദാപീഠം – കർണ്ണാടക, ചിക്കമംഗ്ലൂർ തുംഗാ നദിക്കരയിൽ – സുരേശ്വരർ – ബ്രഹദാരണ്യകോപനിഷത്തു 1.4.10 യജുർവേദം ‘അഹം ബ്രഹ്‌മാസ്‌മി’ ഞാൻ തന്നെയാകുന്നു ബ്രഹ്മം

3) കിഴക്ക് ഗോവർദ്ധന മഠം – ഒഡിഷ, പുരി – പത്മപാദർ – ഐതരേയോപനിഷത്തു V.3 – ഹൃഗ്വേദം ‘പ്രജ്ഞാനം ബൃഹ്മ്മ’ (ഞാനെന്ന) ബോധം ബ്രഹ്മ്മമാണ്

4) പടിഞ്ഞാറ് ദ്വാരകാപീഠം ഗുജറാത്തിൽ ദ്വാരകയിൽ – ഹസ്താമലകാചാര്യർ ഛാന്ദോഗ്യോപനിഷത്തു VI.8.7 സാമവേദം ‘തത്വമസി’ അത് നീയാകുന്നു എന്നീ മഠങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു. അവയെല്ലാം ഇന്നും നല്ലപോലെ തന്നെ വർത്തിച്ചു വരുന്നു.

എന്നാൽ കാലടിയിൽ അദ്ദേഹം മഠം സ്ഥാപിച്ചില്ല എന്നത്, സന്യാസി താൻ പിറന്ന നാട് എന്ന ചിന്തക്ക് അതീതനായത് കൊണ്ടാകാം.

കാഞ്ചി കാമകോടി പീഠം ആചാര്യർ BC 482 ൽ സ്ഥാപിച്ചതാണെന്നു അവകാശപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും ഇപ്പോഴും തർക്കവിഷയമാണ്. BC 482ൽ ആചാര്യർ ജനിച്ചിട്ടുതന്നെയില്ല എന്നോർക്കുക. എന്നാൽ ഹിന്ദു ധർമ്മ വളർച്ചക്ക് കാഞ്ചി പീഠം ചെയ്യുന്ന മഹത്തായ സേവനങ്ങൾ അവഗണിക്കാൻ കഴിയില്ല.

ചെന്നൈക്ക് വളരെ അടുത്തുള്ള കാഞ്ചി പീഠവും, കാമാക്ഷി അമ്മൻ, വരദരാജപെരുമാൾ, കൈലാസനാഥർ, ഏകാംബരേശ്വരർ, ഉലകളന്ത പെരുമാൾ ക്ഷേത്രങ്ങളും മറ്റും തീർച്ചയായും ഒരിക്കലെങ്കിലും കാണേണ്ടത് തന്നെയാണ്

പുഷ്പ്പേഷു ജാതി, പുരുഷേഷു വിഷ്ണു, നാരീഷു രംഭ, നഗരേഷു കാഞ്ചി എന്നാണ് ചൊല്ല് (പുഷ്പങ്ങളിൽ ജാതിയും, പുരുഷന്മാരിൽ വിഷ്ണുവും സ്ത്രീകളിൽ രംഭയും നഗരങ്ങളിൽ കാഞ്ചിയും ശ്രേഷ്ഠമത്രേ)

അദ്വൈതാചാര്യനെങ്കിലും, സാമാന്യ ജനങ്ങൾക്ക്‌ ആലാപിക്കാൻ കഴിയും വിധം, ഒരു പാട് കീർത്തനങ്ങൾ ആചാര്യർ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുപോലെ ഒരുപാട് ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തുകയും, പൂജാ കൃമങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കുകയും ചെയ് ത്തിട്ടുണ്ട്. അതെല്ലാം സാമാന്യജനങ്ങളെ അദ്വൈത വേദാന്ത തലത്തിലെക്കു ഉയർത്താനായിരുന്നു.

മലയാളത്തിന്റെ മാണിക്യമെന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന ശങ്കരാചാര്യരെകുറിച്ചു പ്രത്യേകിച്ച് നാം ഹിന്ദുക്കൾ ആഴത്തിൽ ഇനിയും പഠിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.